Ursynów - Stary Imielin
W przeszłości na terenie objętym obszarem znajdowała się wieś Imielin (lub Jamielino, Imielino) wzmiankowana po raz pierwszy w 1430 roku. W dniu 14 maja 1951 rozporządzeniem Rady Ministrów teren późniejszego Starego Imielina został włączony w granice administracyjne Warszawy wraz z resztą ówczesnej gminy Wilanów.
Od 1974 roku teren wchodził w skład projektowanego pod kierownictwem Marka Budzyńskiego pasma Ursynów-Natolin. W jego ramach wyznaczono m.in. Ursynów Zachodni, którego granice pokrywają się w większości z przyszłym obszarem MSI Stary Imielin. Jego przeznaczeniem planistycznym miały być tereny usługowe, inwestycyjne, przemysłowe, zaplecza, konserwacji i komunikacji całego osiedla, a także obszary o funkcjach ogólnomiejskich. Ursynów Zachodni miał być podzielony na dwie części pasmem zieleni biegnącym od Lasu Kabackiego do Jeziora Imielińskiego: wschodnią z przeznaczeniem na tereny służby zdrowia oraz zachodnią o funkcjach technicznych. Pierwotnie zaplanowano tu stacje obsługi pojazdów, zajezdnię autobusową, piekarnie, magazyny, zakłady produkcyjne i bazy remontowo-konserwacyjne dla nowo powstających osiedli. Poszczególne części obszaru miały być pooddzielane między sobą pasmami wysokiej zieleni. Państwowy rejestr nazw geograficznych uznaje Ursynów Zachodni za odrębną część miasta.
Od marca 1994 roku teren znajduje się w granicach dzielnicy Ursynów. W 1998 roku utworzono tu obszar MSI Imielin, który swoim zasięgiem objął także tereny należące do późniejszego Ursynowa-Centrum. W 2000 wyodrębniono obszar w obecnych jego granicach i nadano mu nazwę Stary Imielin.