Mokotów - Służew
Pierwszy zapis mówiący o osadnictwie tej okolicy pochodzi z 1065 roku, kiedy na terenach Służewca osiedlili się zakonnicy – Benedyktyni. Założyli tam również ośrodek misyjny. Znaleziska archeologiczne napotkane podczas prac na terenie skarpy Potoku Służewieckiego potwierdzają, że w tych latach rozwijało się tu osadnictwo.
1234 – książę Konrad mazowiecki przekazał ziemie Służewa na własność i pod opiekę swojemu rycerzowi, komesowi Gotardowi. Miał on za zadanie chronić te ziemie przed najazdami Jaćwingów, Litwinów i Prusów.
1238 – erygowanie przez biskupa Pawła z Bnina parafii pod wezwaniem św. Katarzyny, pierwszej parafii na terenie Mazowsza. Zbudowany w tych latach kościół po przebudowach nadal stoi w tym samym miejscu, na wzgórzu przy dzisiejszej Dolinie Służewieckiej. Opiekunami drewnianej świątyni są zakonnicy regularni z Czerwińska.
1240 – Konrad mazowiecki przemianowuje Wieś Służew na Borzęcin. Jednak nazwa Służewa powraca z biegiem lat.
1245 – według prof. Aleksandra Gieysztora Gotard zakłada na tym terenie strażnice jako punkt strategiczny do obrony grodu książęcego w Jazdowie. Prace archeologiczne prowadzone w latach 70. XX w. nie potwierdziły jednak istnienia strażnicy w oczekiwanym miejscu. Natomiast faktem będącym potwierdzeniem tej tezy jest strategiczne położenie strażnicy między grodami w Czersku i Jazdowie, a także fakt przebiegania tedy głównego szlaku handlowego z południa Francji do Kijowa. Wtedy skarpa była skarpą wiślaną, a obok niej przebiegał bród, co umożliwiało przeprawę przez Wisłę.
1528 – jak donoszą zakonne kroniki Służew liczył 7 łanów (ok. 118 ha)
1565 – kroniki parafialne kościoła św. Katarzyny donoszą o pewnym paradoksie. Otóż odbył się w tym kościele ślub, który przez niektórych uważany był za uroczystość ślubną Gotarda. Przekazy te mówią także o tym, że został on pochowany w kościelnej krypcie w prezbiterium. Jednak prace archeologiczne pozwoliły na wydobycie szczątków człowieka, u którego boku odnaleziono miecz. Badanie miecza wskazuje, że był to miecz należący do warszawskiego kata. Jak wiadomo[kto?] kat uważany był[przez kogo?] za duszę nieczystą, nie wiadomo[kto?] więc, skąd ślub kościelny kata, a potem jego pochówek w prezbiterium świątyni.
1631 – kronika parafialna odnotowuje wielki pożar i zniszczenie budynku kościoła. Natychmiast rozpoczęto prace renowacyjne świątyni. Świątyni zostaje przywrócona świetność.
1655–1658 – na terenach Służewa stacjonowały wojska szwedzkie, łupiąc i demolując całą okolicę.
1664 – proboszcz Krzysztof Szumowski z pomocą ówczesnych właścicieli tych terenów (Służewskich, Konińskich, Kłopockich i Czerniakowskich) przez 11 lat odbudowuje świątynie. Wkrótce ziemie te przechodzą na własność Lubomirskich, a potem Sobieskich.
1724 – hetmanowa w koronie E. Sieniawska nabywa Służew i sąsiadującą z nim wieś Wyczółki.
1742–1745 – dzięki dofinansowaniu Augusta Czartoryskiego kościół św. Katarzyny został odbudowany i przebudowany do stylu barokowego.
1818 – Czartoryscy i Potoccy zakładają tu swoją rezydencję letnią „Gucin”.
1839 – w pobliżu kościoła św. Katarzyny zostaje utworzony i poświęcony cmentarz służewski.
1846 – kościół zostaje przebudowany przez Franciszka Marię Lanciniego do neoromańskiej formy, która przetrwała do dziś. Przebudowę świątyni fundował właściciel ówczesnych terenów August Potocki.
poł. XIX w. – budowa Żółtej Karczmy
1846–1864 – wieś Służew reprezentowana przez sołtysa J. Toczyskiego prowadziła proces o zniesienie ciężarów i powinności pańszczyźnianych.
1864 – przeprowadzono uwłaszczenie 44 gospodarstw, na 342 ha gruntu, a wieś przyłączono do gminy Wilanów.
1881 – na terenie świątyni św. Katarzyny powstaje wolno stojąca dzwonnica, wzniesiona w stylu pseudogotyckim. Mieści ona m.in. XVI-wieczny dzwon „Ave Maria”, będący wcześniej na wyposażeniu nieistniejącego dziś, gotyckiego kościoła św. Jerzego na Nowym Mieście w Warszawie.
1905 – w Służewie było 917 mieszkańców, 63 domy, kościół, szkoła, zajazd, 3 sklepy, a w wydzielonym Służewie Poduchownym 4 domy i 13 mieszkańców.
1921 – folwark służewski liczył 11 domów i 150 mieszkańców, wieś – 66 gospodarstw i 520 mieszkańców, Służew Poduchowny – 4 domy i 44 mieszkańców. Założono tu również cmentarz parafialny Służewa, położony do dziś w trójkącie ulic Wałbrzyskiej, J.S. Bacha i Noskowskiego.
1932 – Służew zostaje podzielony na dwie części. Pierwszą działkę wraz z zabudowaniami dworskimi kupił proboszcz Adam Wyrębowski, to teren o powierzchni 250 ha a drugą Dominikanie, którzy na tych terenach chcą założyć klasztor.
1935 – budowa zespołu klasztornego oo. Dominikanów. Przeznaczeniem zespołu jest ośrodek studyjny. Na 4 ha powstaje trzypiętrowy budynek mieszkalny, kaplica i pomieszczenia gospodarcze. Cały teren ogrodzony jest wysokim murem, prawdopodobnie tym samym, który stoi do dziś. Wzdłuż Puławskiej kursuje w tym czasie kolejka grójecka. Stacja początkowa od 1938 r. znajdowała się we wsi Szopy Polskie, czyli na terenie późniejszego dworca południowego, a dzisiejszej stacji metra Wilanowska. Część zabudowy stacyjnej zachowała się do dzisiaj w okolicy pętli autobusowej.
1938 – Gruntowny remont kościoła św. Katarzyny. Służew włączony w administracyjne granice Warszawy.
1951 – założenie szkoły podstawowej przy ulicy Wałbrzyskiej (dziś: Szkoła Podstawowa nr 46 im. Stefana Starzyńskiego)
1973 – początek budowy osiedla Służew nad Dolinką
1994 – wybudowano kościół św. Dominika
7 kwietnia 1995 – otwarcie pierwszej linii metra warszawskiego wraz ze stacją A6 Służew
1999 – otwarcie Centrum Handlowego Land