Bielany - Placówka
Placówka według MSI jest ograniczona:
ul. Kazimierza Wóycickiego od północnego zachodu,
ul. Wólczyńska od południa,
granicę północną i wschodnią stanowi ogrodzenie huty ArcelorMittal.
Placówka, jeszcze jako samodzielna osada, powstała w 1921 roku na gruntach rozparcelowanego folwarku.
21 września 1939, w trakcie obrony Warszawy na jej terenie doszło do walk, w wyniku której została zniszczona duża część zabudowań. Po bitwie Niemcy dobijali rannych polskich żołnierzy, a także rozstrzelali sześcioro mieszkańców Placówki za to, że znaleziono przy nich scyzoryki lub brzytwy. Zbrodnie na cywilach upamiętnia symboliczna mogiła, w formie nadrzewnej kapliczki, znajdująca się na rogu ulic Palisadowej i Kabaretowej. W powstaniu warszawskim, podczas pierwszego ataku powstańców na lotnisko bielańskie 1 sierpnia 1944, oddział kpt. „Janusza” został zatrzymany na przedpolach Placówki i zmuszony do odwrotu przez wojska niemieckie, które stawiły silny opór.
Do 1951 Placówka byłą wsią w gminie Młociny. W 1951 miejscowość razem z m.in. Chomiczówką, Wawrzyszewem, Młocinami i Wólką Węglową włączono do Warszawy, do dzielnicy Żoliborz. W latach 1952–1954 na obszarze 150 ha, m.in. Placówki, zbudowano Hutę Warszawa. W 1970 pomiędzy Wólką Węglową, Młocinami i Placówką rozpoczęto budowę cmentarza Komunalnego Północnego. W 1973 oddano do użytku 49 ha nekropolii. W 1986 wydano pozwolenie na budowę kościoła, późniejszej parafii św. Ignacego Loyoli. W 1998 powstała tu parafia, od 2005 istnieje kościół parafialny.
W 2008 roku 93,5 ha ziemi wokół Huty Warszawa kupiła firma deweloperska Pirelli Pekao Real Estate z planami budowy w ciągu kilkunastu lat ok. 8,4 tys. mieszkań. Jednak studium zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje w tym miejscu zabudowy mieszkaniowej. Dodatkowo zawarto umowę z właścicielami terenu rodziną Lucchini dającą możliwość dokupienia w przyszłości kolejnych 170 ha ziemi.